Τον Ιούνιο του 2017, φαινομενικά από το πουθενά, ένα μέχρι πρότινος άγνωστο hip hop σχήμα ονόματι BROCKHAMPTON κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του ονόματι SATURATION. Μέχρι το τέλος του 2017, το SATURATION είχε αποκτήσει αδελφά άλμπουμ, με τα SATURATION II και SATURATION III να κυκλοφορούν τον Αύγουστο και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους αντίστοιχα. Η τριλογία SATURATION βρήκε μεγάλη απήχηση ανάμεσα στους πιο indie hip hop διαδικτυακούς χώρους, και ξαφνικά οι BROCKHAMPTON ήταν το next big thing της rap.
Το άστρο του συγκροτήματος, ωστόσο, έσβησε σχεδόν τόσο γρήγορα όσο ξεπρόβαλε, καθώς εσωτερικοί διχασμοί και μια σειρά μέτριων κυκλοφοριών ουδετεροποίησαν το μομέντουμ της μπάντας και την οδήγησαν στη διάλυση το 2023. Οι BROCKHAMPTON δεν έπιασαν ποτέ ξανά την κορυφή της τριλογίας με την οποία συστήθηκαν στη σκηνή, και πιο συγκεκριμένα του SATURATION II, του καλύτερου άλμπουμ εκ των τριών.
Από την πρώτη τους κιόλας κυκλοφορία, αυτό που χαρακτήριζε τους BROCKHAMPTON ήταν η φρεσκάδα. Η μπάντα κατάφερε με τη μία να σφυρηλατήσει μια ταυτότητα η οποία ήταν αποφασιστικά δική της, παντρεύοντας την επαρχιακή αισθητική με το στερεοτυπικό braggadocio της gangsta rap, ενώ τα high-pitched φωνητικά του Kevin Abstract ήταν κάτι που ήξερες πως δε θα βρεις πουθενά αλλού. Ήταν ξεκάθαρο στον καθένα ακούγοντας το ντεμπούτο τους πως το σχήμα επρόκειτο για μια συλλογή νέων παιδιών με αγνή αγάπη για τη rap, τα οποία είχαν κάτι να πουν.
Αν στο SATURATION αυτή η φρεσκάδα είχε τη μορφή μιας ομάδας φίλων που μπήκαν στο παιχνίδι ορεξάτοι αλλά χωρίς πολύ από το know how του πώς να φτιάξουν έναν συνεκτικό hip hop δίσκο, είναι στο SATURATION II που το συγκρότημα πραγματικά κάνει το άλμα σε επαγγελματισμό και ωριμότητα.
Αρχικά, οι παραγωγές είναι πολύ πιο προσεγμένες, με τα beats να είναι μόνιμα κοφτερά και to the point. Το SATURATION II έχει εντυπωσιακά καλογυαλισμένο και βαθύ ήχο, με παραγωγές πλούσιες παρά τη μινιμαλιστική τους προσέγγιση. Τα ίδια τα μέλη της μπάντας ανταποκρίνονται άψογα στην ενέργεια των beats, όλοι ανεξαιρέτως παρουσιάζοντας το καλύτερό τους πρόσωπο από άποψη performances και χαρισματικότητας, με τους Merlyn Wood και Jota να κουβαλάνε πολύ από το φορτίο στον συγκεκριμένο τομέα.
Ακόμα και στιχουργικά, το SATURATION II έχει μια βαρύτητα που δε βρίσκεις συχνά. Οι BROCKHAMPTON έχουν να επιδείξουν πολύ ταλαντούχες πένες, με πρώτη ανάμεσά τους αυτή του Dom McLennon, και στο δεύτερό τους άλμπουμ το ταλέντο αυτό επιδεικνύεται στο έπακρο. Σε πρώτο επίπεδο, δίνουν τα διαπιστευτήριά τους ως rappers απασχολούμενοι με θέματα που ιστορικά απασχολούν την αφροαμερικανική κοινότητα, όπως ο θεσμικός ρατσισμός και η αστυνομική βία, σε κομμάτια όπως το FIGHT που πρακτικά είναι γροθιά στο στομάχι. Ωστόσο, και οι πιο προσωπικές στιγμές του δίσκου, παραδείγματος χάριν το TOKYO και το GAMBA, είναι γραμμένες εξαιρετικά.
Μετά τη διάλυση των BROCKHAMPTON, όλα τα πρώην μέλη του συγκροτήματος έχουν κυκλοφορήσει solo δουλειές, ωστόσο καμία τους δε συγκρίνεται με τα ύψη που έπιασαν μαζί. Συνοπτικά, το SATURATION II, όπως και ολόκληρη η τριλογία γενικότερα, δουλεύει γιατί το κάθε μέλος της μπάντας έχει τη δική του, ξεκάθαρη προσωπικότητα και φωνή, με όλες τους μαζί να συνθέτουν ένα πολυποίκιλο μωσαϊκό χαρακτήρα και επιρροών.
Μπορεί να μη διήρκεσαν πολύ, και το τέλος της ιστορίας τους να σημαδεύτηκε από πολλές εσωτερικές κόντρες, αποχωρήσεις μελών και γενικότερη τοξικότητα, ωστόσο το δεύτερο μισό του 2017 και η τριλογία SATURATION θα είναι για πάντα μια στιγμή στον χρόνο στα βιβλία της rap ιστορίας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου